هنوز ديده به ديدارت آرزومند است

از پي ديدن رخت، همچو صبا فتاده ام

خانه به خانه، در به در

كوچه به كوچه، كو به كو

گر مريد راه عشقي فكر بدنامي مكن

هر روز در آيينه جادويي خورشيد

چون مينگرم

او همه، من

من، همه اويم

ابرو و چشم و خال تو

صيد نموده مرغ دل

سينه كرده‌ام بستر تا بر آن بياسايي

حديث عشق چه حاجت كه بر زبان آريم

به آب ديده خونين نوشته صورت حال

بر در و ديوار قلبم نوشتم:

ورود ممنوع

عشق آمد و گفت: بيسوادم

دو چشم مست میگونت

ببرد آرام هشیاران